Przejdź do treści

Fuerteventura 17 min czytania

Fuerteventura od A do Z: słownik wyspy

Autor: Zespół przewodników Rico Canarias

Opublikowano:

Biały młyn wiatrowy wśród kaktusów na Fuerteventurze

Słownik Fuerteventury od A do Z zbiera w jednym miejscu 65 haseł: nazwy miejsc, pojęcia i zwyczaje, na które trafia się na wyspie, od gofio i sera majorero, przez jable i malpaís, po Ajuy, Betancurię i Cofete. Każde hasło ma 2-4 zdania, a przy miejscach z własną podstroną albo wycieczką podajemy link do szczegółów.

Słownik zastępuje nasz alfabet wyspy z lat 2019-2020, publikowany na Facebooku i w trzech wpisach na blogu. Ceny i godziny otwarcia podajemy tylko na podstronach atrakcji, a wszystkie miejsca z opisem dojazdu są na mapie atrakcji wyspy.

A-C: od Ajuy do Costa Calmy

Ajuy

Wioska rybacka na zachodnim wybrzeżu, w której klify odsłaniają najstarsze skały Wysp Kanaryjskich: osady z dna oceanu sprzed 100-150 mln lat. Czarna plaża, zwana Playa de los Muertos, nie ma ratowników, a prądy są silne. Ścieżkę do jaskiń opisuje podstrona Ajuy, a na miejscu zatrzymuje się nasz objazd ¡Hola Fuerteventura!.

American Star

Transatlantyk zwodowany w 1939 r. jako SS America, który w sztormie 18 stycznia 1994 r. osiadł na mieliźnie przy plaży Garcey i przełamał się na pół. Od kwietnia 2024 r. wraku nie widać nawet przy odpływie. Historię statku opisuje wpis Był sobie statek, a dojazd podstrona plaża Garcey.

Antigua

Miasteczko w środku wyspy z białym kościołem i placem z palmami, a na północnym skraju z Muzeum Sera Majorero, zabytkowym wiatrakiem i ogrodem kaktusów. Na początku maja odbywają się tu Wyspowe Targi Rzemiosła (Feria Insular de Artesanía), w 2026 r. po raz 37. Godziny i ceny muzeum podaje podstrona Antigua i Muzeum Sera.

Barranco

Wąwóz, czyli suchy jar, którym woda spływa tylko po rzadkich ulewach. W dnach barrancos rosną palmy i tamaryszki (tarajales), od których pochodzą nazwy Gran Tarajal i Tarajalejo. Najbardziej znane to Wąwóz Las Peñitas i Wąwóz Zakochanych między El Cotillo a Tindaya.

Betancuria

Pierwsza stolica wyspy (do 1834 r.), założona na początku XV w. przez normańskiego zdobywcę Jeana de Béthencourt, od którego wzięła nazwę. Kościół Santa María zniszczyli piraci w 1593 r., a odbudowano go do końca XVII w. Zwiedzanie opisuje podstrona Betancuria, a dzieje miasteczka wpis historia dawnej stolicy.

Cabildo

Cabildo de Fuerteventura to rada wyspy, czyli samorząd całej Fuerteventury, działający obok sześciu gmin. Prowadzi m.in. sieć muzeów na wyspie i ustala zasady ochrony przyrody i zabytków, np. zakaz wchodzenia na górę Tindaya. Komunikaty publikuje na stronie cabildofuer.es.

Calderón Hondo

Wulkan na północ od Lajares z łatwą pętlą SL-FV-2: ok. 5 km i 160 m przewyższenia. Z krawędzi krateru, na wysokości 278 m, zagląda się w jego gardziel, a w pochmurny zimowy dzień to dobry pomysł zamiast plaży. Trasę opisuje wpis wejście na Calderón Hondo, a podstrona atrakcji pokazuje start szlaku i parking.

Cofete

Dzika plaża długa na kilkanaście kilometrów na nawietrznym wybrzeżu Jandii (Barlovento), pod górami z najwyższym szczytem wyspy. Prowadzi do niej szuter z Morro Jable przez przełęcz, a na plaży leży mały cmentarz z krzyżami w piasku. Fale i prądy są niebezpieczne, ratowników brak. Dojazd opisuje podstrona plaża Cofete, a program z przewodnikiem przedstawia karta wycieczka na Cofete.

Corralejo

Miasteczko na północno-wschodnim krańcu wyspy z portem, z którego wypływają łodzie na Lobos i promy na Lanzarote. Tuż za nim zaczyna się park wydm (zob. wydmy Corralejo). Stare miasteczko, plaże i port opisuje podstrona co zobaczyć w Corralejo.

Costa Calma

Spokojny kurort na wschodnim brzegu przesmyku La Pared, z długą plażą o jasnym piasku i ratownikami. Na południe od miasteczka zaczynają się plaże Sotavento (zob. laguna Sotavento), do których dojdzie się brzegiem. Plaże i dojazd opisuje podstrona Costa Calma.

D-H: od dzieci do hubary

Dzieci

Rodziny wybierają Fuerteventurę m.in. dla szerokich plaż ze spokojną wodą, np. w Caleta de Fuste, Costa Calmie i na Playa del Matorral, a także dla Oasis Wildlife i parku wodnego w Corralejo. Rady dla rodziców niemowląt i przedszkolaków zebraliśmy w poradniku dla rodziców małych dzieci.

El Cotillo

Wioska rybacka na północno-zachodnim wybrzeżu z XVIII-wieczną wieżą obronną El Tostón i pięcioma piecami wapienniczymi przy starym porcie. Na północ od wioski leżą płytkie laguny przy plaży La Concha, a dalej stoi latarnia El Tostón. Zwiedzanie opisuje podstrona El Cotillo i wieża El Tostón, a kąpiel w lagunach podstrona laguny El Cotillo.

Ermita de la Virgen del Tanquito

Skalna kaplica na zboczu góry Cardón (690 m n.p.m.), czczonej już przez Majos, przy źródle, które bije przez cały rok. Według mieszkańców wsi Cardón kult zaczął się na początku XX w., gdy przy ujęciu wody znaleziono figurkę Matki Bożej. Szlak (1,7 km w jedną stronę) opisuje wpis trekking do Ermita del Tanquito.

Esquinzo

Dwa różne miejsca o tej samej nazwie. Esquinzo na Jandii, razem z Butihondo, to enklawa hotelowa nad spokojnymi plażami na północ od Morro Jable (plaże Esquinzo i Butihondo), a Esquinzo koło El Cotillo to dzika plaża z silnymi falami (Esquinzo i Tebeto). W nawigacji warto więc dopisać Butihondo albo El Cotillo.

Filmy

W „Exodus: Bogowie i królowie” Ridleya Scotta góry nad Cofete są tłem przejścia przez Morze Czerwone, a piaski na południe od La Pared wystąpiły w „Solo: A Star Wars Story” (2018). Plenery i kadry z tych i innych filmów zebraliśmy we wpisie Fuerteventura w filmie.

Fuerteventura

Pochodzenie nazwy wyspy nie jest pewne. Według jednej opowieści to „mocna przygoda” (fuerte ventura) zdobywców z początku XV w., według drugiej połączenie hiszpańskich słów fuerte (silny) i viento (wiatr). Obie wersje to raczej legendy niż ustalenia językoznawców.

Gofio

Mąka z prażonych ziaren pszenicy, kukurydzy albo jęczmienia, którą jedli już Majos. Ziarno praży się przed zmieleniem, więc gofio nie wymaga gotowania: dodaje się je do mleka, zup i deserów. Dawniej mielono je w wiatrakach (zob. molino i molina), a więcej jest we wpisie wszystko o gofio.

Guanczowie

Potoczna nazwa dawnych mieszkańców wszystkich Wysp Kanaryjskich, choć słowo pochodzi od określenia ludzi z Teneryfy; na Fuerteventurze mówi się dokładniej Majos. Ludy wysp przybyły najpewniej z północnej Afryki i były spokrewnione z Berberami. Więcej we wpisie kim byli pierwsi mieszkańcy wysp.

Guise i Ayose

Ostatni władcy dwóch królestw Majos: Guise rządził północną Maxoratą, a Ayose południową Jandíą; po podboju przez Normanów w 1405 r. przyjęli chrzest. Ich posągi z brązu, wysokie na ok. 4 m, stoją przy punkcie widokowym nad Betancurią (Morro Velosa i Guise y Ayose).

Hornos de cal (piece wapiennicze)

Kamienne piece, w których z miejscowych skał wypalano wapno, wywożone od XVII do początku XX w. także na sąsiednie wyspy. Stawiano je niemal w każdej zatoce, do której mogły zawinąć łodzie, więc ich ruiny widać m.in. przy starym porcie w El Cotillo, w Ajuy i przy wejściu do Cofete.

Hubara

Hubara kanaryjska (Chlamydotis undulata fuertaventurae) to duży ptak stepowy z równin Fuerteventury i Lanzarote, w Hiszpanii zagrożony wyginięciem. Przez człowieka ginie najczęściej w zderzeniach z liniami energetycznymi i samochodami, dlatego po równinach jeździ się tylko drogami. Spotkać ją można m.in. w krajobrazie chronionym Vallebrón.

I-L: od Instagramu do lotniska

Instagram

Kilka miejsc zrobiło się sławnych dzięki zdjęciom w sieci, m.in. Popcorn Beach i basen Krabbenfelsen. Nasze zestawienie jest we wpisie najbardziej instagramowe miejsca na Fuerteventurze, a część z nich odwiedza w jeden dzień wycieczka Top 5 instagram.

Jable

Na Fuerteventurze tak nazywa się jasny, wapienny piasek z pokruszonych muszli i szczątków organizmów morskich, a nie z pyłu Sahary; w garści widać drobiny muszelek. Z jable zbudowane są wydmy Corralejo i piaski przesmyku na południe od La Pared (zob. Zona de Jable).

Jandía

Półwysep na południu wyspy, połączony z resztą Fuerteventury przesmykiem La Pared, a w czasach Majos także nazwa południowego królestwa. Większość półwyspu zajmuje Park Naturalny Jandía z najwyższym szczytem wyspy, Pico de la Zarza. Potocznie Jandią nazywa się też hotelową część Morro Jable.

Jurado (Caleta del Jurado)

Zatoczka na północ od Ajuy z łukiem skalnym Peña Horadada (Arco del Jurado). Dochodzi się tu klifem z Ajuy, ok. 4 km tam i z powrotem, albo dojeżdża ok. 2,5 km drogą gruntową od FV-621 (łuk Peña Horadada i jaskinie Ajuy).

Kalima

Pył znad Sahary (hiszp. calima), który przy wietrze od Afryki zasnuwa niebo żółtą mgiełką i zwykle podnosi temperaturę. Zdarza się kilka razy w roku, najczęściej latem, i trwa zazwyczaj kilka dni. Rekordową kalimę z lutego 2020 r. opisuje wpis kalima na Wyspach Kanaryjskich.

Krabbenfelsen

Niemiecka nazwa („krabie skały”) naturalnego basenu wśród skał na wybrzeżu na północ od Caleta de Fuste, pod którą oznaczono go w Mapach Google. Basen odsłania się tylko przy odpływie, a dochodzi się do niego nadmorską promenadą. Godziny odpływu zmieniają się codziennie, więc przed wyjściem trzeba sprawdzić pływy.

Laguna Sotavento

Laguna długa na ok. 3 km za piaszczystą mierzeją na plażach na południe od Costa Calmy. Wypełnia się tylko przy najwyższych przypływach, około nowiu i pełni Księżyca, a od 1986 r. odbywa się tu Puchar Świata w windsurfingu. Plaże opisuje podstrona plaże i laguna Sotavento, a kiedy tworzy się laguna, wyjaśnia wpis; tutaj odbywają się też lekcje kitesurfingu po polsku.

Lajares

Wieś w głębi lądu między Corralejo a El Cotillo, z której startują szlaki na wulkany Calderón Hondo i Bayuyo. W rejonie Las Calderas zachowały się prehiszpańskie okrągłe budowle z kamienia (Lajares, Bayuyo i Las Calderas).

La Pared

Wioska na zachodnim brzegu najwęższego miejsca wyspy. Nazwę (hiszp. ściana, mur) wzięła od kamiennego muru, który według dawnych kronik dzielił królestwa Maxorata i Jandía; jego ślady zachowały się w kilku miejscach. Surfing i zachody słońca opisuje podstrona La Pared.

Latarnie morskie

Najbardziej znane latarnie to El Tostón koło El Cotillo, Punta de Jandía na zachodnim krańcu wyspy, Martiño na Lobos i La Entallada, stojąca na klifie w miejscu wyspy najbliższym Afryki (ok. 100 km). Wszystkie opisuje wpis latarnie morskie Fuerteventury.

Lobos

Wysepka o powierzchni 4,5 km² u północnego krańca Fuerteventury, ok. 15 minut łodzią z Corralejo, w całości chroniona. Nazwę zawdzięcza mniszkom śródziemnomorskim (lobos marinos), które dawniej żyły na jej brzegach, a w 1903 r. urodziła się tu w rodzinie latarnika poetka Josefina Plá, sławna później w Paragwaju. Rejs i szlak wokół wyspy opisuje podstrona jak dostać się na Lobos.

Lotnisko

Port lotniczy Fuerteventura (FUE) leży w El Matorral, kilka kilometrów na południe od Puerto del Rosario, i działa tu od 1969 r.; nad wybrzeże przeniesiono je m.in. z powodu porywistego wiatru w głębi wyspy. Do Caleta de Fuste jedzie się stąd ok. 15 minut, do Corralejo ok. 40, a do Morro Jable ok. 1 h 15 min (lotnisko na Fuerteventurze).

M-O: od majorero do Playa de Ojos

Majorero

Mieszkaniec Fuerteventury i przymiotnik od nazwy wyspy: ser majorero, koza majorera, pies majorero. Według kronik słowo wywodzi się od mahos, butów z koziej skóry, które nosili pierwotni mieszkańcy wyspy (zob. Majos). Najbardziej znany produkt z tą nazwą to ser majorero.

Majos

Pierwotni mieszkańcy Fuerteventury i Lanzarote, najpewniej przybysze z północnej Afryki. Hodowali kozy, uprawiali zboże, jedli gofio i mieszkali w jaskiniach albo półzagłębionych kamiennych domach; ponad 100 takich budowli zachowało się w osadzie La Atalayita (Pozo Negro i La Atalayita). Ich kulturę pokazuje Muzeum Archeologiczne w Betancurii.

Malpaís

Dosłownie „zły kraj”: pole zastygłej, ostrej lawy, po którym trudno chodzić i na którym nic się nie uprawia. Na wyspie to m.in. Malpaís Grande koło Tiscamanity i Malpaís de la Arena koło Villaverde z tubą lawową Cueva del Llano. Chodzi się po nich tylko ścieżkami, by nie niszczyć porostów.

Malpaso

Wąwóz koło Pájary, którego nazwa znaczy „zły przejazd”, i biegnący nim kręty odcinek drogi FV-30 w stronę Vega de Río Palmas i Betancurii. Wąska, dwukierunkowa szosa wije się po zboczach, a gdy mijają się na niej dwa autokary, pasażerowie zwykle wstrzymują oddech.

Mojo

Kanaryjskie sosy z oliwy, czosnku i octu: czerwony mojo rojo (picón) z papryką i zielony mojo verde z kolendrą albo pietruszką. Podaje się je do papas arrugadas, małych ziemniaków gotowanych w mocno osolonej wodzie, oraz do ryb (przepis: papas arrugadas z sosami mojo).

Molino i molina

Dwa typy wiatraków do mielenia ziarna na gofio, po hiszpańsku rodzaju męskiego i żeńskiego, stąd żartobliwie „pan i pani wiatrak”. Molino to starszy młyn z kamienną wieżą i żarnami na piętrze, a molina to lżejszy typ z XIX w., wymyślony na La Palmie: drewniana wieża nad parterowym domem, którą dało się przenieść. Różnicę pokazuje centrum wiatraków w Tiscamanicie.

Morro Jable

Miasteczko na południowo-wschodnim brzegu Jandii: rybacka część z portem i hotelowa przy kilkukilometrowej Playa del Matorral. Za plażą leży słone mokradło Saladar de Jandía, jedyne na Wyspach Kanaryjskich na liście konwencji ramsarskiej (Playa del Matorral i Saladar). Port, centrum i rejsy opisuje podstrona Morro Jable.

Oasis Wildlife

Park zwierząt i ogród botaniczny w La Lajita, dawniej Oasis Park, ze słoniami, żyrafami, wielbłądami i lemurami oraz dużym ogrodem kaktusów. Dojazd i pokazy opisuje podstrona Oasis Wildlife, a bilety do Oasis Wildlife można kupić u nas.

Ojos (Playa de Ojos)

Dzika plaża pod klifem koło latarni Punta de Jandía, ok. 20 km szutrem od Morro Jable. Nazwę zawdzięcza kałużom, które przy odpływie przypominają oczy, a przypływ zalewa jaskinię na skraju plaży i może odciąć powrót (Punta de Jandía i Playa de Ojos).

P-S: od Pájary do Sicasumbre

Pájara

Wieś w zachodniej części wyspy z kościołem Matki Bożej z Regli. Jego kamienny portal zdobią słońca, węże, ptaki i wielkie koty, w których część badaczy widzi wpływy azteckie, choć to tylko hipoteza (Pájara).

Pamiątki

Z wyspy przywozi się najczęściej ser majorero, gofio, sosy mojo, ron miel, kosmetyki z aloesu i rękodzieło. Piasek, kamienie i rodolity zostają na plaży: na lotnisku co miesiąc konfiskuje się ich kilkaset kilogramów (dane z 2023 r.). Więcej pomysłów ma wpis pamiątki z Fuerteventury.

Pico de la Zarza

Najwyższy szczyt wyspy, 807 m n.p.m., w masywie Jandía nad Morro Jable. Szlak PR-FV 54 to ok. 7,5 km podejścia, czyli ok. 3 godziny w górę, przy niemal stałym wietrze; iść warto przy bezchmurnym niebie, bo chmury często zasłaniają widok na Cofete. Trasę opisuje wpis wejście na Pico de la Zarza, a start szlaku podstrona najwyższy szczyt wyspy.

Plaże

Na wschodzie i południu przeważają długie plaże z jasnym piaskiem i spokojniejszą wodą, na zachodzie dzikie plaże z falami, prądami i często bez ratowników. Porównanie z dojazdem ma wpis najpiękniejsze plaże Fuerteventury, a w słowniku są hasła Cofete, Sotavento i Viejo Rey.

Pływy

Dwa razy na dobę przychodzi przypływ i dwa razy odpływ, a ich godziny przesuwają się każdego dnia. Od pływów zależy, czy da się przejść plażą pod klifami w La Pared, czy wypełni się laguna Sotavento i czy odsłoni się basen Krabbenfelsen. Jak czytać tabele, wyjaśnia wpis przypływy i odpływy.

Popcorn Beach

Plaża między Corralejo a Majanicho, usiana białymi grudkami podobnymi do prażonej kukurydzy. To rodolity, wapienne krasnorosty, które rosną ok. 1 mm rocznie, a niektóre mają ponad 4000 lat; wynoszenie ich z plaży jest zakazane (stan na listopad 2026). Jest w programie naszej wycieczki Lobos Extra, a dojazd opisuje podstrona Popcorn Beach.

Pręgowiec berberyjski

Mała wiewiórka ziemna z północnej Afryki (hiszp. ardilla moruna), częsta przy punktach widokowych i szlakach. W 1965 r. mieszkaniec wyspy przywiózł parę tych zwierząt z Sidi Ifni i wypuścił je w Gran Tarajal, a dziś żyją niemal wszędzie. To gatunek inwazyjny, więc się go nie dokarmia.

Puerto del Rosario

Stolica i największe miasto wyspy, do 1956 r. nazywane Puerto de Cabras (Kozi Port); stolicą jest od połowy XIX w. W domu, w którym mieszkał zesłany Unamuno, działa jego Dom-Muzeum, a rzeźby i plażę miejską opisuje podstrona Puerto del Rosario.

Rezerwat Biosfery

Od 2009 r. cała Fuerteventura wraz z pasem otaczającego ją morza jest rezerwatem biosfery UNESCO. Status nie zamyka wyspy dla ludzi, tylko ma godzić ochronę przyrody z rolnictwem, rybołówstwem i turystyką; w rezerwacie leżą m.in. parki naturalne Corralejo i Jandía oraz Lobos.

Rico Canarias

Polskie biuro z Fuerteventury, które przygotowało ten słownik. Organizujemy wycieczki fakultatywne po polsku z odbiorem z hoteli od Corralejo po Morro Jable, a także wycieczki prywatne z polskim przewodnikiem.

Ser majorero (queso majorero)

Kozi ser z mleka kóz rasy majorera; do serów dojrzewających wolno dodać najwyżej 15% mleka owiec rasy kanaryjskiej. W 1996 r. jako pierwszy kozi ser w Hiszpanii dostał Chronioną Nazwę Pochodzenia. Tierno dojrzewa 8-20 dni, semicurado 20-60, a curado ponad 60; skórkę naciera się często oliwą, papryką albo gofio (sery z Fuerteventury).

Sicasumbre

Astronomiczny punkt widokowy przy drodze FV-605 między Pájarą a La Pared, ok. 300 m n.p.m., z napisem „Fuerteventura” i rzeźbami kóz przy ścieżce. Nocą to jedno z najlepszych miejsc do oglądania gwiazd na wyspie, która od 2015 r. ma certyfikat Reserva Starlight (Sicasumbre).

T-Z: od Tindaya do Zona de Jable

Tindaya

Samotna góra koło wsi Tindaya, dla Majos święta: na szczycie zachowało się ponad 300 rytów w kształcie stóp. W latach 90. Eduardo Chillida chciał wydrążyć w niej wielką komorę oświetloną z góry, ale w 2019 r. Cabildo zrezygnowało z projektu. Od końca 2019 r. wejście na szczyt jest zakazane (stan na listopad 2026; Tindaya i Montaña Quemada).

Todos los Santos

Wszystkich Świętych mieszkańcy wyspy obchodzą spokojniej niż w Polsce: odwiedzają groby i przynoszą świeże kwiaty, a zamiast zniczy używają raczej lampek na baterie. Cmentarze otacza zwykle biały mur, a trumny i urny umieszcza się w niszach w ścianach, w kilku rzędach jedna nad drugą.

Unamuno

Miguel de Unamuno, hiszpański pisarz i filozof, spędził na wyspie cztery miesiące 1924 r. jako zesłaniec, ukarany za krytykę króla i dyktatury Primo de Rivery. Wyspę opisał w sonetach, a jego pomnik stoi na zboczu Montaña Quemada koło Tindaya; w stolicy działa jego Dom-Muzeum.

Vega de Río Palmas

Zielona dolina z palmami przy drodze FV-30 między Betancurią a Pájarą, z sanktuarium patronki wyspy, Matki Bożej Skalnej (Virgen de la Peña), z lat 1705-1716. We wrześniu przychodzi tu pielgrzymka Romería de la Peña. Historię patronki opisuje wpis Virgen de la Peña, patronka Fuerteventury, a wieś podstrona Vega de Río Palmas.

Viejo Rey (Playa del Viejo Rey)

Plaża Starego Króla w La Pared: ciemny piasek, jasne klify o fantazyjnych kształtach i silne fale, bez ratowników. Przejście wzdłuż klifów jest możliwe tylko przy odpływie, a naukę surfingu zaczyna się tu z instruktorem; lekcje surfingu z polskim instruktorem odbywają się właśnie w La Pared.

Virgen del Carmen

Patronka rybaków i ludzi morza, której święto przypada 16 lipca. W portach, m.in. w Corralejo i Morro Jable, jej figura płynie wtedy w procesji po zatoce w asyście udekorowanych łodzi.

Wąwóz Las Peñitas (Barranco de las Peñitas)

Wąwóz między Vega de Río Palmas a Ajuy, naszym zdaniem jeden z najładniejszych na wyspie: jasne skały nabierają po południu pomarańczowego koloru, a zimą w dnie stoją jeziorka. Szlak mija zaporę i kaplicę Ermita de la Peña. Przechodzimy go na trekkingu Aventura, a trasę opisuje podstrona Wąwóz Las Peñitas.

Wąwóz Matki Wody (Madre del Agua)

Źródło w wąwozie powyżej Ajuy, do którego dochodzi się pieszo dnem wąwozu z wioski. Woda wypływa tu ze skały, a wokół rosną trzciny i palmy kanaryjskie, co na suchym zachodzie wyspy wygląda jak oaza. To jedno z mniej znanych miejsc wyspy.

Willa Wintera

Dom niemieckiego inżyniera Gustava Wintera z lat 40. XX w. na zboczu gór nad Cofete. Krążą o nim legendy o bazie okrętów podwodnych i kryjówce nazistów, ale historycy żadnej nie potwierdzili, a rodzina Wintera im zaprzecza. Więcej we wpisie historia i legendy Willi Wintera i na podstronie zwiedzanie willi w Cofete.

Wydmy Corralejo

Park Przyrodniczy Wydm Corralejo (Parque Natural de Corralejo) na południe od miasteczka, chroniony od 1982 r. razem z wyspą Lobos. Piasek to jable z pokruszonych muszli, a nie pył z Sahary. W listopadzie na plażach przy wydmach odbywa się Międzynarodowy Festiwal Latawców, organizowany od 1987 r. Szosę FV-1 i zasady zwiedzania opisuje podstrona wydmy Corralejo.

Zona de Jable

Tak mieszkańcy nazywają piaszczyste tereny przesmyku na południe od La Pared, z widokiem na wybrzeże Barlovento, ok. 3 km na południowy zachód od wiatraków energetycznych nad Costa Calmą. Kręcono tu sceny do „Solo: A Star Wars Story” (zob. filmy), a przez przesmyk prowadzi też wędrówka z Costa Calmy do La Pared.

Źródła i aktualność

Słownik opracowali piloci i przewodnicy Rico Canarias (o nas) na podstawie naszego dawnego alfabetu wyspy i podstron atrakcji. Fakty, które mogą się zmienić, sprawdziliśmy w listopadzie 2026 r. w źródłach oficjalnych:

Sprawdzone: listopad 2026. Ceny, godziny otwarcia i rozkłady podajemy na podstronach atrakcji i kartach wycieczek.

Polecane wycieczki

Wszystkie wycieczki

Czytaj także

Wszystkie wpisy

Menu