Tiscamanita: wiatraki i wulkan Gairía

Gofio jedli już Majos, którzy mielili ziarno w ręcznych żarnach, a dziś dodaje się je m.in. do zupy rybnej i do słodkich kremów i musów. Muzeum wyjaśnia też różnicę między dwoma typami wiatraków, molino i moliną (po hiszpańsku rodzaj męski i żeński, stąd żartobliwie „pan i pani wiatrak”). Molina to młodszy typ, wymyślony na La Palmie, który dało się rozebrać i przenieść.

Niedaleko wznosi się Caldera de Gairía, młody stożek chroniony jako pomnik przyrody: wierzchołek ma ok. 464 m n.p.m., a podejście od końca drogi gruntowej trwa ok. 45 min. Wokół leżą lawy Malpaís Grande, rejon ścierwnika kanaryjskiego (guirre).